Himalayalar'ın Mutsuz İnsanları: Nepal Hamalları

Hindistan’la, Çin arasında kalan ve bozuk ekonomisiyle dünyanın en fakir ülkelerinden olan Nepal’in başkenti Katmandu’dur. Nüfusu ise yaklaşık 2 milyon. Bu kentte kırsal bölgelere taşınabilmesi için her şeyi satın alabilmeniz mümkün olduğu gibi, pirinç, şeker, ampul, pil, tüp gaz, meyve, giyecek ve inşaat malzemelerini, her ne şekilde olursa olsun aldığınız her şeyi, bir yerden herhangi bir bölgeye taşıyacak olan hamalları da buralarda bulmanız çok kolaydır. Bu insanların taşıdıkları yükler 80 ila 100 kilo arasında değişebiliyor. Gezegenimizdeki 8000 metreden yüksek 14 doruğun 8 tanesi Nepal’de bulunur. Bunların en yükseği Everest ve sırasıyla Kanchenjunga, Lhotse, Makalu, Cho Oyu, Dhaulagiri, Manaslu ve Annapurna. Böylece ülke ulaşımının %90’nın neden yürüyerek sağlandığı daha iyi anlaşılabilir.

 

\"\"

 

Muson yağmurlarının yıprattığı ve doğru dürüst yol ve köprülerin dahi olmadığı bu coğrafyada, sırtlarında ortalama 80 kilo malzeme ile dik bayırlarda tırmanmak, bu işi dışarıdan gözlemleyenler için gerçekten insanı dehşete düşüren bir olaydır. Özellikle muson mevsiminde sellerden dolayı yaklaşık 4 ay neredeyse dünya ile bağlantısı kesilen kırsal kesimdeki kasaba ve köylere, Katmandu ve Pokhara’dan gıda ve ihtiyaç malzemelerini dar patikalardan kuzeye götüren hamalların ortalama kiloları yaklaşık 50 kg. olmasına rağmen taşıdıkları malzemeler kendilerinden yaklaşık 2 kat daha fazla olabiliyor. Ülke taşımacılığının büyük bir kesimi onların elindedir. Ekonomik sebeplerden tutun da günlerce süren yolculuklarında başlarına gelen kazalar ve hastalıklar yüzünden, ortalama ömürleri yaklaşık 50 yıldır. Örneğin, her gün onlarca taşıyıcı, Katmandu’dan sırtladıkları yüklerle, yaklaşık 200 km. kuzeybatıdaki yerleşim bölgelerine giderler ve ancak 12 gün suren bir tırmanıştan sonra o kasabaya varırlar. Aldıkları ücret ise günlük en fazla 5 dolar civarındadır. 10 - 12 gün dünyanın en dik vadilerinde ve çoğunlukla 3000 metre üzerinde yapılan bu taşımacılık, batıdaki bir insanın ortalama belki de 6-7 yılda yapabileceği yürüyüşe denk gelmektedir. Fakat bu insanlar taşıdıkları yükleri yerlerine ulaştırmaya mecburdurlar. Çok dik yamaçlar ve sert rüzgarlarla dolu olan bu tehlikeli vadilerde taşımacılığa yeni başlayan çocukları ve kadınları da görmeniz mümkündür. Yaş ve cinsiyetin hiç bir öneminin olamadığı bu meslekte çocuklar ve kadınlar bile sırtlarında 40 kilo yükle yürüyebiliyorlar. Nepal’li tüccarların tek bir isteği vardır,  önce bu malzemelerin istedikleri adrese ulaştırılması. Bu ürünleri gideceği adrese ulaştıracak olan hamalların, dimdik dağların yamaçlarında 100 kilo ağırlıkla ayda ortalama 400 km. yol yürümesi nasıl bir şey acaba?

\"\"

      Yaklaşık dört yıl önce Balaram Timil adında Katmandu’lu bir hamalla sohbet etmiştim. Balaaram’ın gayet de iyi bir İngilizcesi vardı. Gideceği gün bana 15 gün sürecek olan malların nakli konusunda, önce dünyanın 7. En yüksek doruğu olan Dhaulagiri eteklerindeki Morpha adlı bir kasabaya varacaklarını ve aynı yoldan geri döneceklerini, kendi yükünün ise tam 125 kilo olduğunu ve hava durumuna göre günde ortalama 25 km yürüyeceğinden bahsetmişti. Bazı zamanlar giyecek bazen de gıda malzemesi taşıyan Balaram, yağmurlu zamanlarda bu işin daha da güçleştiğini, yalın ayakla tırmanmak ve inmek oldukça zor ama en sevdiği yolların da düz yollar olduğunu söylemişti. Yüksekliğe bağlı oksijen yetersizliğinden dolayı, dik Himalaya yollarını tırmanmanın yorgunluğunu üzerlerinden atabilmek için de Marihuana ve kokain yaprağı içmenin de kendilerine ayrı bir keyif verdiğini fakat tekrar yola koyulduklarında ise o eski dünyanın istemedikleri yorucu gerçeğine tekrar geri döndüklerini söylemişti.


\"\"
 
\"\"
 
\"\"

03 Ağustos 2016 16:42